หมดวาระการเป็นดวงดาว

posted on 16 Dec 2011 02:45 by homelesstown
oh pluto!
 
ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน
 
ดวงดาราล่องลอยท่ามกลางสายธาร
มาร่วมหลายร้อยล้านปี
 
เธอดำรงคงอยู่อย่างเจียมตัว
ณ ที่ที่แสงอรุณไม่อาจส่องถึง
ห่อหุ้มด้วยอ้อมกอดที่เดียวดายของจักรวาล
 
รอคอยวันมนุษยชาติมาชี้บ่งการมีตัวตน
ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม
อวกาศยังมืดเหมือนเดิม
ความห่างไกลยังคงเท่าเดิม
ความเงียบยังคงเหมือนเดิม
หากแต่เธอคงมีตัวตน
 
ถูกประกอบเอาไว้อยู่ในวงสุริยะ
ถูกจารึกลงบนหนังสือ
ถูกกล่าวถึงได้อย่างเป็นกันเอง
ฉันและเธอเรารู้จักกัน
 
วันเวลาผ่านไปทุกสิ่งกลับเปลี่ยน
การกล่าวทักทายกับเธอดูห่างไกลเกินไป
ความสำคัญของเธอมีน้อยเกินไป
พวกเราไม่เข้าใจการมีอยู่ของเธอ
 
พลังมนุษย์มีมากเกินไป
สามารถระบุ สิ่งใดควรมีตัวตน
สิ่งใดควรไม่ ได้ง่ายเกินไป
เธอจึงถูกทอดทิ้งอยู่กลางทะเลดวงดาวอีกครา
 
เรื่องราวของเธอเริ่มเลือนหายไป
ฉันคงจะลืมเธอในไม่ช้า
ความทรงจำสุดท้ายระหว่างเรามันเปราะบาง
เธอกำลังเจือจางหายไปในความทรงจำ
 
ราตรีนี้ก่อนฉันจะหลับตา
หวังว่าเสียงพร่ำเพ้อ
ของฉันจะลอยไปถึงเธอ
 
 
 
 
 
0 Comments

หลังสงครามจบ...

posted on 02 Aug 2011 01:50 by homelesstown
 
 
 
 
เมื่อสงครามจบลง
 
ฝ่ายชนะโห่ร้องดีใจ เสียงสันติภาพดังขึ้น
ท่ามกลางกลิ่นหอมของไวน์องุ่น
 
ผู้แพ้นั่งมองผู้ชนะไร้ตัวตนในสาสน์ประวัติศาสตร์
ความเงียบไม่มีเสียง
มิอาจตะโกนร้องลั่นเรียกร้องเรื่องราว
นกพิราบไม่อาจถือกำเนิดในดินแดนแห่งนี้
 
เป็นพระที่แฝงอยากเป็นมาร (คำปลอบใจจอมปลอม)
ซ่อนความอิจฉาไว้ในวาจาสรรเสริญ
 
ใครเล่าจะสนใจบันไดหนึ่งขั้นในวิหาร
รอยเท้าถูกจารึกบนแผ่นหลัง
 
น้ำตามิอาจหลั่งแสดงความอ่อนแอ
 
สิ่งที่เลวร้ายไม่ใช่เรามิอาจแสดงความเศร้าหรอก
หากแต่ไม่มีใครรู้ว่าเราเศร้าต่างหาก
 
เมื่อสายใยเวลาพัดผ่านไป
เรากลับกลายเป็นต้นไม้หนึ่งต้น
หลังละครเวที
 
ม่านแดงปิดตัวลง
เรามิอาจกล่าว
คำทักทาย
แด่ผู้ชม
3 Comments

เธอผู้จากไป

posted on 24 Jun 2011 03:10 by homelesstown
บทความแด่เธอ...
 
    ทุกคราวใดที่เรายกเท้าเพื่อก้าวเดินเรามักทิ้งรอยเปื้อนจางๆไว้เบื้องหลัง
เพราะอนาคตและอดีตมิเคยญาติดีต่อกัน....มันไม่คบกัน.....
 
"I find the map and draw a straight line 
Over rivers, farms, and state lines 
The distance from here to where you'd be 
It's only finger-lengths that I see 
I touch the place where I'd find your face 
My finger in creases of distant dark places"
 
Set The Fire to The Third Bar – Snow Patrol
 
  ฉันเดินมาเทียบกับเส้นทางตัดของเรา ถนนทุกสายย่อมมีวันนี้
คงไม่มีสิ่งใดเป็นนิรันดร์อันนั้นฉันทราบดี
วันเวลาคงเป็นสายน้ำพัดพาไมตรีเราลางหายไป
เราจะค่อยๆลืมเลือนกันในไม่ช้า 
กว่าจะพบกันรูปของฉันคงจางไปในความทรงจำเธอ
คงไม่ต่างกัน ชื่อของเธออาจพร่าไปในความทรงจำฉัน
 
 
  ฉันไม่ขอให้เธอโชคดีหรอกนะ เพราะถ้าขอได้ฉันจะขอให้ฉันโชคดี
แต่ไม่ว่าเธอเลือกชีวิตแบบไหน ต่อให้เส้นทางนั้นจะมืดมนเพียงใด
ก็จงอดทนและเดินต่อไป อย่าเสียดายที่ทิ้งร้อยเปื้อนที่มิอาจแก้ไข
ช่างมันปะไรพรุ่งนี้ค่อยเริ่มใหม่ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะอยู่พยุงเธอไหมในวันที่ล้ม
แต่เชื่อเถอะในตอนนั้นเธอจะไม่เดียวดาย ฉันยังคงมองดาวดวงเดียวกับเธอ
เราห่มฟ้าเสมือนกัน
 
  ฉันคงต้องออกเดินทางในเส้นทางของฉัน
ไม่ต้องโบกมือลา ไม่ต้องกล่าวคำอวยพร
ฉันไม่ต้องการสิ่งใด จากเธอมากไปกว่า
ขอให้ได้พบกันใหม่
 
 
    รอยเปื้อนที่ถูกทิ้งไว้นั้นคือความทรงจำฉันไม่คิดจะเช็ดมันออกหรอกนะ
ไม่ว่ามันจะเลอะเกอะกังหรือเสียดแทงเพียงใด
แค่ทำให้ฉันไม่ลืมก็เพียงพอแล้ว....

 
1 Comments
Previous | Next